1895

8 Νοεμβρίου. Γέννηση του Φωτίου Αποστολέλη στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας. Ο Φωτής είναι το τέταρτο κατά σειρά παιδί του Νικολάου Αποστολέλη και της Δέσποινας Κόντογλου. Τα άλλα του αδέλφια είναι ο Ιωάννης, η Αναστασία και ο Αντώνης.

1896
Πεθαίνει ο πατέρας του. Την ανατροφή των παιδιών αναλαμβάνει τώρα η μητέρα τους με τον αδελφό της Στέφανο Κόντογλου, «ηγούμενο» στο οικογενειακό μοναστηράκι της Αγίας Παρασκευής. Στην περιοχή αυτή , δίπλα στη θάλασσα και τους ανθρώπους της, έζησε τα παιδικά του χρόνια και λόγω της μεγάλης του αγάπης για τη θάλασσα, αρχικά ήθελε να γίνει πλοίαρχος .
1906
Τελειώνει το Δημοτικό Σχολείο της Κάτω Χώρας και εγγράφεται στο Γυμνάσιο στο Αϊβαλί.
1911
Η μαθητική παρέα αποτελείται από τους Στρατή Δούκα και Πάνο Βαλσαμάκη. Μαζί εκδίδουν και το σχολικό περιοδικό «Μέλισσα», του οποίου την εικονογράφηση αναλαμβάνει ο Φώτης. Συχνά με το Στρατή Δούκα επισκέπτονται ναούς και εξωκκλήσια και μελετά τις αγιογραφίες.
1912
Αποφοιτά από το Γυμνάσιο του Αϊβαλί. Σκέπτεται να φοιτήσει στη ζωγραφική σχολή του Πολυτεχνείου Αθηνών.
1913
Το Σεπτέμβριο ο θείος του Στέφανος τον εγγράφει στη Σχολή Καλών Τεχνών. Δάσκαλοί του είναι οι Βικάτος, Γερανιώτης , Ροϊλός και Καλούδης . Εκεί γνωρίζει το Σπύρο Παπαλουκά, τεταρτοετή στη Σχολή. Μεταξύ των συμφοιτητών του και ο Ιούλιος Χαϊμης. Συγκατοικεί με το Δούκα σε μια σοφίτα στη Νεάπολη. Στέκι της της φοιτητικής τους παρέας είναι το παλαιοβιβλιοπωλείο-εντευκτήριο του Βασιλάκη Κουμπούγια. Από εκεί και από τον Ελευθερουδάκη προμηθεύεται ο Φώτης βιβλία και περιοδικά.
1914-15
Διακόπτει τις σπουδές του και ταξιδεύει στην Ευρώπη. Πηγαίνει στο Βέλγιο, στην Ισπανία, το Περιγκέ, τη Λιμόζ και την Μασσαλία στην Γαλλία. Εγκαθίσταται στο Παρίσι για τρία χρόνια όπυ εργάζεται σε διάφορες χειρωνακτικές εργασίες, παράλληλα όμως και στην Ιλλουστρασιόν ως σχεδιαστής όπου βραβεύεται για την εικονογράφηση της '' Πείνας'' του Χάμσουν...
1918
Γράφει τον «Πέδρο Καζάς» και σχεδιάζει την εικονογράφησή του.
1919
Επιστρέφει στο Αϊβαλί διδάσκει Γαλλικά και Τεχνικά στο Παρθεναγωγείο της πόλης και ιδρύει το σύλλογο «Νέοι Άνθρωποι»
1920
Πρώτη έκδοση του «Πέδρο Καζάς» στο τυπογραφείο του Αιολικού Αστέρα με έξοδα του Στρατή Δούκα.
1921
Επιστρατεύεται στη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας και μετά την αποστράτευσή του επιστρέφει στο Παρθεναγωγείο στο Αϊβαλί.
1922
Με τη τη Μικρασιατική καταστροφή φτάνει στις 14 Αυγούστου στη Λέσβο, φυλάσσοντας την ιερή εικόνα της Αγίας Παρασκευής. Ο «κύκλος» της Έλλης Αλεξίου και του Βάσου Δασκαλάκη τον καλεί και εγκαθίσταται στην Αθήνα , όπου συνεργάζεται με τις εκδόσεις Ελευθερουδάκη και Γανιάρη.
1923
Έκδοση του «Πέδρο Καζάς» από τον Χ.Γανιάρη. Την άνοιξη ταξιδεύει για πρώτη φορά στον Άθωνα. Μελετά τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή εικονογραφία και ζωγραφίζει τοπία, μονές και διάφορες μορφές μοναχών. Αντιγράφει εικόνες και μικρογραφίες, που θα συμπεριληφθούν στην έκδοση «Η τέχνη του Άθω» από το Χ.Γανιάρη. Εκεί γράφει και πολλά κείμενα της Βασάντα.

Στη Μυτιλήνη, στην αίθουσα του Γυμνασίου, πραγματοποιείται η πρώτη του έκθεση με την αγιορείτικη συγκομιδή του, μαζί με έργα του Μαλέα. Στην Αθήνα , στο Λύκειο Ελληνίδων (21/10-21/11/23) συμμετέχει με βυζαντινά αντίγραφα στην έκθεση Βυζαντινής Τέχνης. Γνωρίζεται με τον Φώτο Πολίτη, το Δ.Πικιώνη και το Γ.Αποστολάκη. Φιλοτεχνεί την προσωπογραφία του φίλου και συμμαθητή του φίλου και συμμαθητή του Στρατή Δούκα.
1924
Εκδίδεται η «Βασάντα» από το Χ.Γανιάρη. Τον Αύγουστο ταξιδεύει και πάλι στο Άγιο Όρος , όπου συναντά το Δούκα και τον Παπαλουκά. Αντιγράφει βυζαντινές εικόνες κατά παραγγελία του Διονυσίου Λοβέρδου. Φιλοτεχνεί τις προσωπογραφίες του Νικολάου Χρυσοχόου και της Μαρίας.
1925
Στις 27 Φεβρουαρίου παντρεύεται την αϊβαλιώτισα Μαρία Χατζηκαμπούρη. Αναλαμβάνει την επιμέλεια του περιοδικού «Φιλική Εταιρία». Συνεργάτες στα πρώτα έξι τεύχη που κυκλοφόρησαν ήταν οι : Κώστας Βάρναλης, Βάσος Δασκαλάκης, Δημήτρης Πικιώνης, Γιωσέφ Ελιγιά, Γιάννης Κεφαλληνός, Στρατής Δούκας, Κ.Ι.Σφακιανάκης. Μέσα από τις σελίδες του περιοδικού υπερασπίζεται τον Κ.Βάρναλη για το «Φώς που καίει». Εικονογραφεί την ποιητική συλλογή του Λ.Μαμμέλη «Θαλασσινά».
1926
Στο Ξενοδοχείο Μπρίστολ στο Βόλο πραγματοποιεί έκθεση με τον Τ.Καλμούχο. Φιλοτεχνεί τοπίο του Ναυπλίου και εικονογραφεί το βιβλίο «Παύλος Μελάς»της Ναταλίας Μελά.
1927

Γνωρίζει τον Γιάννη Τσαρούχη . Γίνεται τακτικός συνεργάτης στο περιοδικό «Ελληνικά Γράμματα» του Κωστή Μπαστιά, με μελέτες, μεταφράσεις και πίνακες. Πραγματοποιεί έκθεση στην Αθήνα, στο Λύκειο Ελληνίδων. Φιλοτεχνεί τον Άγιο Γεώργιο και την Αγία Ευγενία, τις πρώτες φορητές εικόνες του, για το «Μητροπολιτικό» Ναό Κιμώλου. Εικονογραφεί τα «Παραμύθια» του Μέγα και σχεδιάζει τα κοσμήματα του περιοδικού «Νέα Εστία». Το Μάρτιο αναλαμβάνει από κοινού με το Σπύρο Παπαλουκά, τη σκηνογραφία του «Βασιλικού» του Μάτεσι , σε σκηνοθεσία Φώτου Πολίτη , στο Εθνικό Θέατρο. Το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου συνεργάζεται με το Φ.Πολίτη για να σκηνικά της Εκάβης με πρωταγωνίστρια τη Μαρίκα Κοτοπούλη, στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

1928
Εκδίδεται το βιβλίο του «Ταξίδια». Φιλοτεχνεί την προσωπογραφία «Ο γέροντας της Κίμωλος».
1929
Δημοσιεύεται στα «Ελληνικά Γράμματα» η σημαντική μελέτη του «Για να πάρουμε μια ιδέα από ζωγραφική». Συμμετέχει με αντίγραφα του Θεοτοκόπουλου σε ομαδική έκθεση στο «Άσυλο Τέχνης» του Βέλμου. Φιλοτεχνεί τοπιογραφία με θέμα «Το μέρος της Χαλκίδας με το όνομα Βούρκος». Το Μάρτιο σκηνογραφεί τη Θυσία του Αβραάμ στο Εθνικό Θέατρο.
1930
Εργάζεται ως τεχνικός επόπτης στο Βυζαντινό Μουσείο, όπου με το Γιάννη Τσαρούχη ζωγραφίζει το συντριβάνι της αυλής. Ο Τσαρούχης, μαθητής και βοηθός του τώρα πιά, μελετά κοντά του τη βυζαντινή τέχνη. Φιλοτεχνεί ένα από τα πιο σημαντικά του έργα «Η Κοιλάδα του Κλαυθμώνος».
1931
Συμμετέχει σε ανασκαφές στη Σπάρτη με τον Αδ.Αδαμαντίου. Φτιάχνει αντίγραφα τοιχογραφιών και αναπαραστάσεις ρωμαϊκού τάφου.
1932

Κτίζει το σπίτι του στην περιοχή Κυπριάδου-Βιζυηνού 16, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Κίμωνα Λάσκαρι και μαζί με τους μαθητές του Τσαρούχη και Εγγονόπουλο ζωγραφίζουν , με την τεχνική της νωπογραφίας (fresco), και μεταβυζαντινή διάταξη, το μπροστινό δωμάτιο . Σήμερα το μοναδικό έργο αυτό έχει αποτειχιστεί και βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη. Συντηρεί τις τοιχογραφίες του καθολικού της Καισαριανής . Ζωγραφίζει με τον Τσαρούχη εικοσιδύο εικόνες του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παντάνασσας) στο Μοναστηράκι. Τυπώνεται η έκδοση Icones et Fresques d' Art Byzantin.

1933
Προσκαλείται από την Αιγυπτιακή κυβέρνηση και εργάζεται στο Κοπτικό Μουσείο, για το Διευθυντή του Μάρκο Πασά . Το Νοέμβριο του απονέμεται το «Απολυτήριο Γραφικής» από τη Σχολή Καλών Τεχνών. Προσλαμβάνεται από το Κολλέγιο Αθηνών ως καθηγητής ζωγραφικής , όπου συνδέεται στενά με τον Κάρολο Κούν. Μεταξύ των μαθητών του συγκαταλέγονται και οι Δημ.Χορν και Αλ.Σολωμός. Με επιμέλεια του Α.Ξυγγόπουλου και τη συνεργασία του Γ.Τσαρούχη εκδίδεται από τις «Ελληνικές Τέχνες» το βιβλίο «Τοιχογραφίαι εκκλησιών Υμηττού. Μοναί Θεολόγου και Καισαριανής» (και σε γαλλική μετάφραση). Σχεδιάζει το ψηφιδωτό του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη στον ομώνυμο ναό της οδού Σκουφά (εκτέλεση Στέφανου Ξενόπουλου).
1934
Ο Τσαρούχης διαφωνεί με τον Κόντογλου και διακόπτει τη μαθητεία του. Συντηρεί τις εικόνες στο Μουσείο της Κέρκυρας. Συμμετέχει στην ΧΙΧ Biennale της Βενετίας. Αρχίζει την αγιογράφηση του παρεκκλησιού Αγίας Λουκίας , που ανήκει στην οικογένεια Ζαϊμη στο Ρίο της Πάτρας . Φιλοτεχνει τη φορητή εικόνα των Τριών Ιεραρχών Καπνικαρέας και την προσωπογραφία του Νίκου Εγγονόπουλου.
1935

Τυπώνεται ο «Αστρολάβος» με τη συνεργασία του Τσαρούχη στις μικρογραφίες. Φιλοτεχνεί το φορητό πίνακα «Αίας και Οδυσσέας». Αναλαμβάνει το εικονοστάσι της Αγίας Αικατερίνης του νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός. Το 1948 στην κόγχη του Ιερού ιστορεί τη φιλοξενία του Αβραάμ.

1936
Καθαρίζει τις τοιχογραφίες της Περιβλέπτου στο Μυστρά . Οι εργασίες θα αποπερατωθούν το 1940. Στην Αθήνα συμμετέχει στην έκθεση της Ενώσεως Ελεύθεροι Καλλιτέχναι. Εκδίδεται λεύκωμα Βυζαντινών σχεδίων του από την Εταιρία Βυζαντινών Σπουδών.
1937
Μεταφράζει το έργο του Μολιέρου «Οι κατεργαριές του Σκαπέν», που θα ανέβει την επόμενη χρονιά στο Εθνικό Θέατρο. Αναλαμβάνει τη μνημειακή εικονογράφηση του Δημαρχείου Αθηνών (αίθουσα ισογείου και αναγνωστήριο) όπου ιστορείται το «ενιαίον της φυλής» , από τους Έλληνες Πατριάρχες μέχρι το 19ο αιώνα. Το συνολικό μνημείο θα περατωθεί το 1940 χωρίς να αμοιφθεί ποτέ. Φιλοτεχνεί την προσωπογραφία του Χατζή Ουστά Ιορδάνογλου με το γιό του Όμηρο.
1938
Στην Αθήνα συμμετέχει στην έκθεση «Ελληνική Λαϊκή Τέχνη», με τους Π.Ζωγράφο, Θεόφιλο, Ν.Εγγονόπουλο, Σπ.Παπαλουκά, Ν.Χατζηκυριάκο-Γκίκα, Σ.Χρηστίδη κ.α. Συμμετέχει στην «Α' Πανελλήνιον Καλλιτεχνικήν Έκθεσιν» στο Ζάππειο Μέγαρο.Αναλαμβάνει την ιστόρηση του παρεκκλησιού Αγίας Ειρήνης της οικογένειας Πεσματζόγλου, στην Κηφισιά, με βοηθό το Γιώργο Γλιάτα. Φιλοτεχνεί την τοπιογραφία «Αλατότοπος κοντά στη θάλασσα της Μάκρης».
1939
Αγιογραφεί τον πρώτο ενοριακό ναό της Ζωοδόχου Πηγής Παιανίας. Θα ολοκληρωθεί το 1951 με τη συνεργασία των Γ.Γλιάτα και Ι.Τερζή.
1940
Στα χρόνια της κατοχής αναγκάζεται να πουλήσει το σπίτι του για ένα σακί αλεύρι. Ο νέος ιδιοκτήτης καλύπτει τις νωπογραφίες με λαδομπογιά. Τα επόμενα χρόνια μετακομίζει διαρκώς . Στις μετακομίσεις του είναι πάντα μαζί ο εβραίος Τζούλιο Καϊμη. Αγιογραφεί τμήματα στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής Παιανίας.
1942
Τυπώνεται από τις εκδόσεις Αετός το βιβλίο «Φημισμένοι άντρες και λησμονημένοι». Ξεκινά την αγιογράφηση της Καπνικαρέας η οποία συνεχίζεται μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '50.
1943
Εκδίδονται τα βιβλία του «Ο Θεός Κόνανος και το Μοναστήρι του το λεγόμενο Καταβύθιση», «Τα δαιμόνια της Φρυγίας , Εξ Ανατολών πνεύματα οργισμένα» από τις εκδόσεις Νικολόπουλου. Φιλοτεχνεί τοιχογραφίες με εσχατολογικά θέματα στον τάφο της Μαρίας Αλβανοπούλου, στο Α' Νεκροταφείο.
1944

Εγκαθίσταται σ'ένα γκαράζ, μια «φάτνη αυτοκινήτων». Έκδοση των βιβλίων του «Πέδρο Καζάς» (γ' έκδοση), «΄Ελληνες θαλασσινοί στις θάλασσες της Νοτιάς, Η Αφρική και οι θάλασσες της Νοτιάς» (εκδόσεις Γλάρου), «Ιστορίες και περιστατικά» (Εκδόσεις Νικολόπουλου), «Ιστορία ενός καραβιού που χάθηκε απάνου σε μια ξέρα» (Εκδόσεις Πήγασου), «Μυστικός Κήπος» (ξυλογραφίες Γιάννη Μόραλη).Φιλοτεχνεί τις λιθογραφίες για την ποιητική συλλογή του Λάμπη Χρονόπουλου «Τα άστρα του χειμώνα». Συγκλονίζεται από το θάνατο της Ελένης Παπαδάκη και αφιερώνει στη μνήμη της μια παράσταση της Αγίας Ελένης.

1945
Εκδίδεται το βιβλίο του «Οι αρχαίοι άνθρωποι της Ανατολής» (Εκδόσεις Σπ.Νικολόπουλου).
1946
Παίρνει μέρος σε έκθεση με άλλους έξι έλληνες ζωγράφους στο «Ελληνικό Σπίτι», στο Λονδίνο (εκθέτουν μαζί του οι Γ.Βακαλό, Ν.Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Δ.Διαμαντόπουλος, Β.Σεμερτζίδης και Σπ.Παπαλουκάς.) Συμμετέχει στο Λονδίνο, στη Βασιλική Ακαδημία Burlinghton House, στην έκθεση «Ελληνική Τέχνη 300π.Χ-1945 μ.Χ. Φιλοτεχνεί την προσωπογραφία του Θάνου Βροντόλαλου.
1947
Εκδίδεται το βιβλίο του «Βίος και πολιτεία του Βλάσιου Πασκάλ δια Χριστόν σαλού» (Εκδόσεις Δ.Κολλάρου) και «Βίος και άσκησις του οσίου Πατρός ημών Μάρκου του αναχωρητού»(τυπωμένο σε χειρόγραφο). Ιστορεί μεγάλες εικόνες για το τέμπλο του Αγίου Νικολάου Αχαρνών. Εκδίδεται το βιβλίου του Δήμου Απελάτη «Η μηλιά με τα χρυσά μήλα», Ελληνικό παραμύθι, χειρογραφημένο, διακοσμημένο από το Φώτη Κόντογλου ('Εκδοση Κ.Βεζυργιάννη).
1948
Συνδέεται με το Νίκο Καρούζο. Αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Ελευθερία» και θα διατηρήσει τη συνεργασία αυτή μέχρι το θάνατό του. Φιλοτεχνεί φορητή εικόνα της Θεοτόκου Οδηγήτριας , για το τέμπλο του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης. Στην Αθήνα, στο Ζάππειο Μέγαρο συμμετέχει με θρησκευτικά έργα στην «Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση».
1949
Εκδίδεται το βιβλίο του «Άνθος ήγουν λόγια ανθολογημένα από τους πατέρας» (από τις Εκδόσεις Ελληνικής Δημιουργίας)
1950
Αγιογραφεί τον Άγιο Ανδρέα Κάτω Πατησίων (με τη συνεργασία Γ.Γλιάτα και Π.Οδάμπαση) και τα παρεκκλήσια Αγίου Γεωργίου των ναών Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας και Αγίας Βαρβάρας Αιγάλεω.
1951
Έκδοση του βιβλίου «Πηγή ζωής» (Εκδόσεις Αστέρος), που περιλαμβάνει μεταφράσεις πατερικών κειμένων.
1952
Αναλαμβάνει με το Βασίλη Μουστάκη την επιμέλεια του περιοδικού «Κιβωτός». Μεταφράζει το βιβλίο του Λ.Ουσπένσκι «Η εικόνα» (εκδόσεις Αστέρας). Εκδίδεται το βιβλίο του «Το κατά Ματθαίον Άγιον Ευαγγέλιον εξηγημένον» (Εκδόσεις Κιβωτού). Ταξιδεύει στα Δωδεκάνησα και αναλαμβάνει την αγιογράφηση του Ευαγγελισμού Ρόδου (με βοηθούς του τους Ι.Τερζή και Π.Οδαμπάση).
1953
Εκδίδεται «Το θρηνητικό συναξάρι Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου» και «Εικόνες της Παναγίας» (Εκδόσεις Κιβωτού). Φιλοτεχνεί την προσωπογραφία του Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου με τον τρόπο της φορητής εικόνας. Φιλοτεχνεί εικόνες για την Αγία Τριάδα του Τσάρλεστον, μακέτες αγίων για υαλογραφήματα και στα επόμενα χρόνια, άλλες παραστάσεις για ναούς στην Αμερική.
1954
Αναλαμβάνει την αγιογράφηση του Αγίου Χαραλάμπους Πολυγώνου (η οποία θα ολοκληρωθεί το 1958, με συνεργάτες τους Σπ.Παπανικολάου και Ν.Ιωάννου) και του Αγίου Γεωργίου Κυψέλης (η οποία θα ολοκληρωθεί το 1961, με συνεργάτες του τους : Κων.Γεωργακόπουλο, Γεωργίου τον Κύπριο, Ι.Τερζή, Σπ.παπανικολάου, Π.Οδάμπαση, Δ.Σεντουκά , Γ.Δασκαλάκο, Π.Βαμπούλη).
1955
Εκδίδεται το βιβλίο του «Βίος και Πολιτεία του Αγίου και ενδόξου Ιερομάρτυρος Θεράποντος του Θαυματουργού». Φιλοτεχνεί τις εικόνες του τέμπλου της Μονής Πεντέλης και την Πλατυτέρα (με τη συνεργασία των μαθητών Γεωργίου του Κύπριου και Κ.Γεωργακόπουλου).
1956
Έκθεση αγιογραφιών στο Βυζαντινό Μουσείο της Αθήνας «Η λειτουργική τέχνη ή η βυζαντινή ζωγραφική» .
1957 Εκδίδεται «Η αγιασμένη Ελλάδα» (ανατύπωση από τα δίπτυχα της Ορθοδοξίας). Αρχίζει την αγιογράφηση του Αγίου Νικολάου Αχαρνών (με συνεργάτη τον Κ.Γεωργακόπουλο) που θα συνεχίσει μέχρι το 1964. Στην Αθήνα, στο Ζάππειο Μέγαρο (Μάϊος) συμμετέχει στην Ε΄Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση. Στην Αλεξάνδρεια συμμετέχει στη ΙΙ Biennale (18.12.57 έως 15.3.58) με αντιπροσωπευτικό έργο την ελαιογραφία «Μακριά από τον πολιτισμό».
1958
Συμμετέχει τον Απρίλιο σε ομαδική έκθεση στο υπερωκεάνιο «Ολυμπία», με κοσμικά έργα και αγιογραφίες. Τοιχογραφεί το παρεκκλήσι της οικογένειας Πατέρα (Τώρα βρίσκονται στη Μονή Οινουσσών).
1960

Του απονέμεται ο Ταξιάρχης του Φοίνικος. Εκδίδεται το δίτομο βιβλίο του «'Εκφρασις της Ορθοδόξου Αγιογραφίας» (Εκδόσεις Αστέρος) που θα βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών. Αναλαμβάνει την αγιογράφηση του ναϋδρίου της οικογένειας Καμπάνη στο Πικέρμι Αττικής με το μαθητή του Π.Βαμπούλη.

1961
Εκδίδονται τα βιβλία του «Η απελπισία του θανάτου εις την θρησκευτικήν ζωγραφικήν της Δύσεως» η «Ειρηνόχυτος και πλήρης ελπίδος Ορθόδοξος Εικονογραφία» και «Οι Άγιοι Ραφαήλ και Νικόλαος και η Εικόνα του Χριστού οπού ευρέθη εις την Καρυάν της Θερμής» (Ανατύπωση Ποιμένος). Αναλαμβάνει την αγιογράφηση του Ναϋδρίου της οικογένειας Γουλανδρή στην Εκάλη με το μαθητή του Π.Βαμπούλη.
1962
Εκδίδονται τα βιβλία «Σημείον Μέγα», «Έργα Α΄, Το Αϊβαλί η πατρίδα μου» και «Έργα Β, Αδάμαστες ψυχές» (Εκδόσεις Αστέρος). Συμμετέχει στην « Έκθεσιν εννέα συγχρόνων Ελλήνων Αγιογράφων» στην Αίθουσα του παλαιού Αρχιεπισκοπικού Μεγάρου Λευκωσίας (28.12.62 έως 12.1.63).
1963

Βραβεύεται από την Ομάδα των Δώδεκα με το βραβείο Πουρφίνα, για το βιβλίο του «Το Αϊβαλί η πατρίδα μου». Στο ξενοδοχειο «Γαλήνη» στα Καμμένα Βούρλα πραγματοποιείται η «'Εκθεσις Ελληνικής Ζωγραφικής»από το Πρακτορείο πνευματικής συνεργασίας του Μάριου Βαγιάννου(1.1-28.2.63). Είναι η τελευταία έκθεση στην οποία λαμβάνει μέρος πριν το θάνατό του. Εκδίδεται το βιβλίο του «Έργα Γ', Η πονεμένη Ρωμιοσύνη» (Εκδόσεις Αστέρος) .Στις 13 Σεπτεμβρίου τραυματίζεται με τη γυναίκα του, σε αυτοκινητικό δυστύχημα, στη Βούλα. Το Δεκέμβριο, αρθρογραφεί, με ανθενωτικό πνεύμα, στην εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος».

1964
Εκδίδει το βιβλίο του «Τι είναι η Ορθοδοξία και τι είναι ο Παπισμός».
1965

Στις 24 Μαρτίου η Ακαδημία Αθηνών, τον τιμά με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών . Εκδίδεται το βιβλίο του «Έργα Δ΄, Γιαβάς ο Θαλασσινός και άλλες ιστορίες» (Εκδόσεις Αστέρος). Αγιογραφεί με τον Πέτρο Βαμπούλη το παρεκκλήσι της Πολυκλινικής Αθηνών. Ζωγραφίζει το τελευταίο του έργο. Είναι η εικόνα του Χριστού Ελεήμονος.
13 Ιουλίου : Πεθαίνει σε ηλικία 70 ετών.

 
Το χρονολόγιο είναι από το βιβλίο « Φώτης Κόντογλους Εν εικόνι διαπορευόμενος» των εκδόσεων ΑΚΡΙΤΑΣ
 
# Επιστροφή στην αρχή
 
 
© Copyright Δέσπω Κόντογλου - Μαρτίνου
 
ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ
e-mail: markala@otenet.gr
 
Designed and hosted by EUnet